een mens kan zo van die momenten hebben dat hij niet weet hoe hij een gevoel moet verwoorden…
en dan plots hoor je een lied, een tekst, waarmee je gevoel precies perfect overeenstemt!
ik had dit gisteren met ‘Far away’ van ‘The ditch’
Let the wind
Blow me to eternal blizz
I wanna know what your final answer is
Follow me you can have my sanity
You can have my dignity
Set me free
Take me far away from here
Before I close my eyes
Take me far away from here
Before I lose my mind
Born again in a world that doesn’t care
Wondering if this life would take me there
Follow me you can be my enemy
You can be my destiny
Set me free
Take me far away from here
Before I close my eyes
Take me far away from here
Before I lose my mind
Take me far, take me far away from here
Before I lose my mind
Where do we go now baby
where do we go
Feel the soul
Inside of me
Take me far away from here
Before I close my eyes
Take me far away from here
Before I lose my mind
Take me far, take me far away from here
Before I close my eyes
Take me far, take me far away from here
Before I lose my mind
Ik heb nu geen zin om het hele verhaal erbij te gaan vertellen. Het zou het er niet makkelijker door gaan…
het gevolg is heel simpel…
ik heb een keer m’n emotionele muur omlaag gelaten…
en ben er dus niet echt beter van geworden…
tegengesteld, het deed me wederom pijn!
dus gaat de muur terug op…
en ik vrees dat ze niet al te snel terug zal zakken…
you can be my enemy
You can be my destiny
je muur terug willen optrekken is misschien nu noodzakelijk, maar steek er toch een deur in, desnoods zet je er een portier voor, want je volledig afsluiten maakt dat je mooie kansen kunt missen.
keep the faith (vooral in jezelf)
als ik me afsluit voorkom ik pijn